Thema opstellingenavond: strijd, oorlog en vrede

We leven in, wat we noemen vredestijd en tegelijkertijd is in velen van ons de onvrede groot. Uit onze geschiedenis weten we hoe deze onvrede kan leiden tot strijd en mogelijk tot oorlog. Het is een illusie te denken dat strijd alleen heerst in oorlogsgebied. Maar al te vaak is er strijd tussen partijen, strijd in onze dichtbij relaties (op het werk of in onze familie) en strijd in onszelf. Niet zelden roepen de partijen om het hardst om gehoord te worden en horen we in de strijd de ander niet meer. Op onze weg naar innerlijke vrede ontkomen we niet aan onze eigen strijd. Daarbij kunnen we o.a. ontmoeten: het recht om te verdedigen en op verzet, het recht om fouten te mogen maken, gevoelens van schuld en schaamte, en het verlangen naar vrede en verzoening.

Daders en slachtoffers
Het kan zinvol zijn om te leren over de dader- en het slachtofferdeel in onszelf. Door deze delen te erkennen kan er iets nieuws ontstaan. In dit proces kan het geleidelijk makkelijker worden ons te verhouden tot daders en slachtoffers in onze eigen familiekring en in de buitenwereld.
Wat voor velen niet makkelijk lijkt, is te erkennen dat zowel de dader als het slachtoffer erbij horen. We vinden het over het algemeen makkelijker om ons op slachtoffers te richten. Met het gevolg dat daders nogal eens worden buitengesloten of doodgezwegen. Echter vanuit systemisch perspectief krijgen zowel slachtoffer als dader een plek. En een slachtoffer kan, na volledige erkenning voor het slachtoffer zijn, aan kracht winnen door de dader in de ogen te kijken.

Innerlijke strijd
We verlangen bewust of onbewust naar innerlijke vrede. En onderweg daarnaar toe ontmoeten we onze innerlijke strijd en onze gevoelens van schuld en schaamte. Daar mogen we allereerst ja tegen zeggen. Om je innerlijke strijd te herkennen kun je jezelf de volgende vragen stellen:
– met wie ben ik nog in gevecht;
– wat heb ik nog niet verwerkt;
– wat ben ik in de buitenwereld aan het repareren, wat in mezelf gebroken is;
– met wie of wat heb ik nog geen vrede gesloten?

Tijdens deze thema opstellingenavond heb je de mogelijkheid te leren over:
– je eigen patronen met betrekking tot dader en slachtofferschap;
– de dynamiek tussen daders en slachtoffers;
– je innerlijke strijd en waar ruimte voor beweging is;
Dit doen we door een korte inleiding en twee ervaringsgerichte oefeningen.

Praktische informatie thema opstellingenavonden:

Wanneer: maandag 29 april 2019
Waar: Marijkeweg 22, 6709 PG Wageningen
Tijd: 19.30 – 22.00 uur
Begeleiding: Jenny Kieskamp en Jan Gunther, over de begeleiders
Vergoeding: € 30,00 per avond of € 95,00 bij inschrijving voor alle vier de avonden bij de start.
Opgave via Jenny Kieskamp:  post@maan.nu of contactformulier

Workshop Grenzen 2

Grenzen, behoeftes en gevoelens

Ieder mens heeft grenzen en bij ieder mens liggen die grenzen anders. Bovendien zijn grenzen beweeglijk. Grenzen heeft te maken met het zien en respecteren van gevoelens en behoeften. Zowel van mijzelf als die van de ander. In de dagelijkse sociale interactie, kunnen grenzen, bewust al dan niet onbewust overschreden worden. In de ideale situatie leren we over grenzen bij onze ouders. In de praktijk echter zijn ouders nogal onbewust hoe ze zelf met grenzen om gaan.

Leren over grenzen

We mogen als volwassene opnieuw leren over grenzen. Allereerst om te ervaren waar onze eigen grens ligt in het contact met anderen. Grenzen zijn letterlijk voelbaar: we voelen dan bijvoorbeeld onrust, alertheid of merken dat ons denken vervaagd. Onderliggende angsten (uit onze kindertijd) kunnen er voor zorgen dat we grenzen niet communiceren. Angst voor je afgewezen voelen, alleen te komen staan, dat de ander je stom vindt of het eigen oordeel over kwetsbaar mogen zijn kan ons nog aardig in de weg zitten. Tegelijkertijd kunnen we ervaren dat we als volwassene wel in staat zijn om de grens te hanteren.

Als we onze grens communiceren maar de ander herhaaldelijk over onze grens heengaat, kunnen we bijvoorbeeld boos worden. Dat is een passend gevoel bij grensoverschrijding. In de praktijk echter houden we ons of nog regelmatig in of we worden onverwacht agressief, de tussenliggende stappen ontbreken in ons repertoire.

Als we onze eigen grenzen niet bewaken dan doen we onszelf te kort. Bijvoorbeeld: je hebt niets gezegd over nalatigheid of kleinerende opmerkingen van een ander. Of we hebben een patroon van ouders, gezagsdragers, collega’s of vrienden pleasen. Waarbij we meestal hopen iets te krijgen en waarbij we vooral bij onszelf weggaan. En meestal niet bereiken wat we echt willen.

Ook leren over grenzen? In de workshop leer je:

  • in contact te blijven met jezelf en met de ander, ook in spannende situaties;
  • het (h)erkennen van grensoverschrijding en het meer gewaar zijn van mijn behoeftes en die van de ander;
  • je repertoire in het hanteren van grenzen uitbreiden; hoe communiceer ik mijn gevoel, gedachten en handelen in relatie tot collega’s, klanten en leidinggevende? Je kunt daarbij kennismaken met de 7 stoelen van agressie, ontwikkeld door Peter John Schouten, Centrum voor Psychodrama). Met dit model kun je bloot leggen waar de hiaten in de gezonde opbouw van onze agressie (assertiviteit) zitten. Vervolgens kun je met dit model oefenen om je agressie (assertiviteit) te reguleren.
  • Het vergroten van je mogelijkheden om de situatie te beïnvloeden door onder ogen te zien welke mogelijkheden je tot nu toe stelselmatig miskent.

De workshops zijn een combinatie van ervarend leren en concrete handvatten.

Workshop Grenzen 2: Grenzen ervaren en communiceren in de werksituatie
Datum: dinsdag 4 juni 2019
Tijd: 13.00 – 17.00 uur
Begeleiding: Jenny Kieskamp en Jan Gunther
Locatie: Marijkeweg 22, Wageningen
Vergoeding: € 85,00 exclusief BTW voor organisaties, en € 85,00 voor particulieren.
Opgave via Jenny Kieskamp: post@maan.nu of www.vitaal.nu (zie agenda en contactformulier)

Start jaarprogramma thema opstellingenavonden

De avonden zijn er ter inspiratie, verdieping en om kennis te maken met het opstellingenwerk. Je bent vrij om één of meerdere avonden deel te nemen, of een plek te reserveren voor het hele programma (4 avonden, zie praktische informatie).

Maandag 29 april: strijd, oorlog en vrede

We leven in, wat we noemen vredestijd en tegelijkertijd is in velen van ons de onvrede groot. Uit onze geschiedenis weten we hoe deze onvrede kan leiden tot strijd en mogelijk tot oorlog. Het is een illusie te denken dat strijd alleen heerst in oorlogsgebied. Maar al te vaak is er strijd tussen partijen, strijd in onze dichtbij relaties (op het werk of in onze familie) en strijd in onszelf. Niet zelden roepen de partijen om het hardst om gehoord te worden en horen we in de strijd de ander niet meer. Op onze weg naar innerlijke vrede ontkomen we niet aan onze eigen strijd. Daarbij kunnen we o.a. ontmoeten: het recht om te verdedigen en op verzet, het recht om fouten te mogen maken, gevoelens van schuld en schaamte, en het verlangen naar vrede en verzoening.

Maandag 24 juni: intimiteit en seksualiteit

Het is een menselijke behoefte om te verlangen naar een intieme liefdesrelatie. Toch vinden we het vaak niet zo makkelijk om een ander toe te laten, ons over te geven aan de ander en daaraan trouw te blijven. Of het tegenovergestelde: we storten ons volledig in een relatie en vergeten trouw te blijven aan onszelf. Wat weerhoudt ons van het opbouwen van een wederkerige liefdesrelatie inclusief gezonde seksualiteit? En wat staat daarbij nog in de weg? Dat verborgen loyaliteiten en trauma’s uit ons familiesysteem en onze vorige relaties ons daarbij ongemerkt beïnvloeden is niet langer te ontkennen. De avond is zowel voor singles, stellen en mensen die in een relatie zitten.

Maandag 30 september: vasthouden en loslaten

‘Je moet het loslaten’, wordt zo vaak geroepen. ‘Ja maar, hoe dan?’ Om iets los te laten is het soms nodig om het nog een keer vast te houden en het nog eens helemaal te ontmoeten. En dat is ook spannend. We onderzoeken daarbij onze patronen: zijn we geneigd om ons vast te klampen, zijn we geneigd om juist afstand te houden. In de praktijk hanteren we meestal een combinatie van beide. Welke pijn hebben we in onze jeugd en onze opgelopen als het gaat om de binding met onze eerste verzorgers? En welke pijn in eerdere relaties? Een avond om te ontdekken over vasthouden, bindingsangst en verlatingsangst.

Maandag 25 november: naar binnen gaan

Bij de overgang van de herfst naar de winter worden we automatisch uitgenodigd om naar binnen te gaan. Allereerst alleen, een in onszelf keren, de stilte opzoeken, het verduren van de leegte, van het niet weten. Om vandaar uit weer op te laden en de verbinding met anderen aan te gaan. Wat komen we tegen als we naar binnen gaan? Of wat weerhoudt ons om dit te durven doen?

Praktische informatie thema opstellingenavonden:

Wanneer: maandag 29 april, 24 juni, 30 september en 25 november 2019
Waar: Marijkeweg 22, 6709 PG Wageningen
Tijd: 19.30 – 22.00 uur
Begeleiding: Jenny Kieskamp en Jan Gunther, over de begeleiders
Vergoeding: € 30,00 per avond of € 95,00 bij inschrijving voor alle vier de avonden bij de start.
Opgave via Jenny Kieskamp:  post@maan.nu of contactformulier

thema opstellingenavond ‘Hier ligt de grens!’

Ieder mens heeft grenzen met betrekking tot wat hij aankan van anderen en bij ieder mens liggen die grenzen anders. Bovendien zijn grenzen beweeglijk. De ene persoon mag dichterbij komen dan de ander. Dit ervaren we iedere dag opnieuw: denk maar aan de tram of de vergaderruimte. Grenzen (mogen) hebben heeft alles met je bestaansgrond te maken. Worden mijn grenzen, gevoelens en behoeften gezien en gerespecteerd.

Situaties waarin grenzen niet gerespecteerd worden, kun je onderverdelen naar: ik ga over mijn eigen grenzen, de ander gaat over mijn grenzen en ik ga over de grenzen van de ander.
In de ideale situatie leren we over grenzen bij onze ouders. In de praktijk echter zijn ouders nogal onbewust hoe ze zelf met grenzen om gaan. Zo willen ouders die in hun kindertijd leden onder een teveel aan regels en verboden, hun kinderen nog al eens veel ruimte geven. Het tegenovergestelde zien we ook.

We mogen als volwassene opnieuw leren over grenzen. Allereerst om te bepalen waar onze eigen grens ligt. Als er iemand over die grens heengaat kunnen we bijvoorbeeld boos worden. Dat is een passend gevoel bij grensoverschrijding. Of de ander dat nu bewust of onbewust doet. Als je last hebt van het gedrag van de ander dan is het aan jou om daar iets mee te doen. En een eerste vraag daarbij is of je de grens die jij gesteld hebt op de juiste plek is gesteld?

Als we onze eigen grenzen niet bewaken dan doen we onszelf te kort. Iemand komt er bijvoorbeeld achter dat hij weer iets heeft gedaan voor een ander wat hij liever niet had gedaan. Ook wanneer we een patroon van ouders of andere gezagsdragers naar de zin maken in stand houden dan herhalen we steeds het patroon waarin we vragen om goedkeuring en waardering. De kans is dan groot dat we ons steeds ondergewaardeerd blijven voelen. Het is echter aan ons zelf om zowel grenzen te stellen en om duidelijk om hulp te vragen. Zonder ons eigen leven te leiden en zelf keuzes te maken, raken we uitgeput en voelen we ons futloos.

Hoe kunnen we basaal leren over grenzen? Om onze behoeftes te voelen en de bijbehorende grenzen te bewaken hebben we een goed contact met ons lijf nodig. Grenzen zijn letterlijk voelbaar: we voelen dan bijvoorbeeld onrust, alertheid of merken dat ons denken vervaagd. Het hoofd draait dan op volle toeren en voorziet ons regelmatig niet van de juiste informatie.
Onderliggende angsten (uit onze kindertijd) kunnen er voor zorgen dat we grenzen niet communiceren. Angst voor je afgewezen voelen, alleen te komen staan, dat de ander je stom vindt of het eigen oordeel over kwetsbaar mogen zijn kan ons nog aardig in de weg zitten.

Grenzen stellen gaat kort gezegd over: zeg ik tegen dit appel ‘ja’ of ‘nee’ of is er een ‘misschien’ omdat ik nog even tijd nodig heb om een beslissing te nemen. We mogen leren dat het veilig en oké is dat we trouw zijn aan onze behoeftes en van daaruit grenzen stellen. Tot slot: dat we elkaar raken in onze grenzen, dat het soms een beetje schuurt kan ook plezierig en op zijn minst interessant zijn. Bij die personen kunnen we over onszelf en aan elkaar leren.

Ook leren over grenzen?

Thema opstellingenavond ‘Hier ligt de grens!’
Wanneer: donderdag 22 november 2018, 19.30 – 22.00 uur
Plek: Marijkeweg 22, 6709 PG Wageningen,
Begeleiding: Jenny Kieskamp en Jan Gunther (even voorstellen)
Vergoeding: € 25,00

Opgave via contactformulier

Opstellingen thema avond ‘Afstand en nabijheid’

Afstand en nabijheid

Met de ervaringen van afstand en nabijheid uit onze kindertijd leren we tegelijkertijd of het veilig is in de wereld of niet. In het laatste geval zijn we bang geworden, doordat we als kind in situaties terechtkwamen die we als onveilig of levensbedreigend hebben ervaren. Bijvoorbeeld door het meemaken van ongelukken, ziekte of een vroege dood van één van de ouders. Of door ongewenste grensoverschrijding waartegen je als kind machteloos was, of omdat we teveel alleen gelaten zijn, teveel ruimte hebben gekregen maar geen kaders of grenzen.

Vanuit het gevoel van onveiligheid kunnen we twee bewegingen maken. De ene beweging gaat over afstand nemen. De kwaliteiten die erbij horen zijn zelfstandig handelen, alleen kunnen zijn, goed weten wat je wilt, maar ook de schaduwkanten als geen hulp aan kunnen nemen, afzonderen, op afstand blijven of anderen op afstand houden. Deze vorm van zelfstandigheid lijkt aantrekkelijk maar kan door mensen tegelijkertijd als pijnlijk ervaren worden; ‘blijkbaar moet ik het (weer) alleen doen’. En dat is ook hoe je het werkelijk ervaart.

De andere beweging is gericht op vervloeien met de ander. De kwaliteiten die hierbij horen zijn: inleven in de ander en rekening houden met anderen, openstaan voor ideeën en flexibiliteit. De schaduwkanten die hierbij horen zijn geen grenzen aan kunnen geven, moeite hebben met een eigen mening vormen en innemen en weinig zelfvertrouwen.
Vaak kennen we beide bewegingen en wisselen deze af, meestal hebben we wel een voorkeursbeweging.

Herhalend patroon versus verlangen

We herhalen de beweging van afstand of nabijheid in onze werk en in ons privéleven. Wanneer we samenwerken, zichtbaar moeten zijn, we vriendschappelijke of liefdesrelaties aangaan of als we voor de keuze staan willen we wel of geen kinderen krijgen. We herhalen onbewust onze oude patronen ook als ze tegen ons verlangen ingaan. Verlangens naar intimiteit, naar invloed uitoefenen, naar je eigen leven leiden of ontspannen aanwezig kunnen zijn in je gezin of relatie. De stem van het verlangen is vaak zacht en vraagt om gehoord worden, in de stilte. Een verlangen kan ook steeds sterker klinken en op een dag luid op je deur aankloppen.

Ben je nieuwsgierig naar hoe ‘afstand en nabijheid’ speelt in jouw leven en welke belemmerende patronen jou weerhouden om je diepste verlangens te leven? Wil je misschien de minder aanwezige pool meer ruimte geven? Of ben je gewoon nieuwsgierig en wil je graag onderzoeken hoe dit thema speelt in jouw leven? Neem dan deel aan deze thema opstellingenavond. We zullen de avond starten met een korte inleiding en een paar ervaringsgerichte oefeningen. Daarna is er ruimte voor opstellingen. Ook deelnemers zonder ervaring met opstellingenwerk zijn van harte welkom.

Opstellingen thema avond: Afstand en nabijheid
Wanneer: maandag 8 oktober 2018
Waar: Marijkeweg 22, 6709 PG Wageningen
Tijd: 19.30 – 22.00 uur
Begeleiding: Jenny Kieskamp en Jan Gunther , even voorstellen >>
Vergoeding: € 25,00

Inschrijven>>