thema opstellingenavond ‘Hier ligt de grens!’

Ieder mens heeft grenzen met betrekking tot wat hij aankan van anderen en bij ieder mens liggen die grenzen anders. Bovendien zijn grenzen beweeglijk. De ene persoon mag dichterbij komen dan de ander. Dit ervaren we iedere dag opnieuw: denk maar aan de tram of de vergaderruimte. Grenzen (mogen) hebben heeft alles met je bestaansgrond te maken. Worden mijn grenzen, gevoelens en behoeften gezien en gerespecteerd.

Situaties waarin grenzen niet gerespecteerd worden, kun je onderverdelen naar: ik ga over mijn eigen grenzen, de ander gaat over mijn grenzen en ik ga over de grenzen van de ander.
In de ideale situatie leren we over grenzen bij onze ouders. In de praktijk echter zijn ouders nogal onbewust hoe ze zelf met grenzen om gaan. Zo willen ouders die in hun kindertijd leden onder een teveel aan regels en verboden, hun kinderen nog al eens veel ruimte geven. Het tegenovergestelde zien we ook.

We mogen als volwassene opnieuw leren over grenzen. Allereerst om te bepalen waar onze eigen grens ligt. Als er iemand over die grens heengaat kunnen we bijvoorbeeld boos worden. Dat is een passend gevoel bij grensoverschrijding. Of de ander dat nu bewust of onbewust doet. Als je last hebt van het gedrag van de ander dan is het aan jou om daar iets mee te doen. En een eerste vraag daarbij is of je de grens die jij gesteld hebt op de juiste plek is gesteld?

Als we onze eigen grenzen niet bewaken dan doen we onszelf te kort. Iemand komt er bijvoorbeeld achter dat hij weer iets heeft gedaan voor een ander wat hij liever niet had gedaan. Ook wanneer we een patroon van ouders of andere gezagsdragers naar de zin maken in stand houden dan herhalen we steeds het patroon waarin we vragen om goedkeuring en waardering. De kans is dan groot dat we ons steeds ondergewaardeerd blijven voelen. Het is echter aan ons zelf om zowel grenzen te stellen en om duidelijk om hulp te vragen. Zonder ons eigen leven te leiden en zelf keuzes te maken, raken we uitgeput en voelen we ons futloos.

Hoe kunnen we basaal leren over grenzen? Om onze behoeftes te voelen en de bijbehorende grenzen te bewaken hebben we een goed contact met ons lijf nodig. Grenzen zijn letterlijk voelbaar: we voelen dan bijvoorbeeld onrust, alertheid of merken dat ons denken vervaagd. Het hoofd draait dan op volle toeren en voorziet ons regelmatig niet van de juiste informatie.
Onderliggende angsten (uit onze kindertijd) kunnen er voor zorgen dat we grenzen niet communiceren. Angst voor je afgewezen voelen, alleen te komen staan, dat de ander je stom vindt of het eigen oordeel over kwetsbaar mogen zijn kan ons nog aardig in de weg zitten.

Grenzen stellen gaat kort gezegd over: zeg ik tegen dit appel ‘ja’ of ‘nee’ of is er een ‘misschien’ omdat ik nog even tijd nodig heb om een beslissing te nemen. We mogen leren dat het veilig en oké is dat we trouw zijn aan onze behoeftes en van daaruit grenzen stellen. Tot slot: dat we elkaar raken in onze grenzen, dat het soms een beetje schuurt kan ook plezierig en op zijn minst interessant zijn. Bij die personen kunnen we over onszelf en aan elkaar leren.

Ook leren over grenzen?

Thema opstellingenavond ‘Hier ligt de grens!’
Wanneer: donderdag 22 november 2018, 19.30 – 22.00 uur
Plek: Marijkeweg 22, 6709 PG Wageningen,
Begeleiding: Jenny Kieskamp en Jan Gunther (even voorstellen)
Vergoeding: € 25,00

Opgave via contactformulier

Opstellingen thema avond ‘Afstand en nabijheid’

Afstand en nabijheid

Met de ervaringen van afstand en nabijheid uit onze kindertijd leren we tegelijkertijd of het veilig is in de wereld of niet. In het laatste geval zijn we bang geworden, doordat we als kind in situaties terechtkwamen die we als onveilig of levensbedreigend hebben ervaren. Bijvoorbeeld door het meemaken van ongelukken, ziekte of een vroege dood van één van de ouders. Of door ongewenste grensoverschrijding waartegen je als kind machteloos was, of omdat we teveel alleen gelaten zijn, teveel ruimte hebben gekregen maar geen kaders of grenzen.

Vanuit het gevoel van onveiligheid kunnen we twee bewegingen maken. De ene beweging gaat over afstand nemen. De kwaliteiten die erbij horen zijn zelfstandig handelen, alleen kunnen zijn, goed weten wat je wilt, maar ook de schaduwkanten als geen hulp aan kunnen nemen, afzonderen, op afstand blijven of anderen op afstand houden. Deze vorm van zelfstandigheid lijkt aantrekkelijk maar kan door mensen tegelijkertijd als pijnlijk ervaren worden; ‘blijkbaar moet ik het (weer) alleen doen’. En dat is ook hoe je het werkelijk ervaart.

De andere beweging is gericht op vervloeien met de ander. De kwaliteiten die hierbij horen zijn: inleven in de ander en rekening houden met anderen, openstaan voor ideeën en flexibiliteit. De schaduwkanten die hierbij horen zijn geen grenzen aan kunnen geven, moeite hebben met een eigen mening vormen en innemen en weinig zelfvertrouwen.
Vaak kennen we beide bewegingen en wisselen deze af, meestal hebben we wel een voorkeursbeweging.

Herhalend patroon versus verlangen

We herhalen de beweging van afstand of nabijheid in onze werk en in ons privéleven. Wanneer we samenwerken, zichtbaar moeten zijn, we vriendschappelijke of liefdesrelaties aangaan of als we voor de keuze staan willen we wel of geen kinderen krijgen. We herhalen onbewust onze oude patronen ook als ze tegen ons verlangen ingaan. Verlangens naar intimiteit, naar invloed uitoefenen, naar je eigen leven leiden of ontspannen aanwezig kunnen zijn in je gezin of relatie. De stem van het verlangen is vaak zacht en vraagt om gehoord worden, in de stilte. Een verlangen kan ook steeds sterker klinken en op een dag luid op je deur aankloppen.

Ben je nieuwsgierig naar hoe ‘afstand en nabijheid’ speelt in jouw leven en welke belemmerende patronen jou weerhouden om je diepste verlangens te leven? Wil je misschien de minder aanwezige pool meer ruimte geven? Of ben je gewoon nieuwsgierig en wil je graag onderzoeken hoe dit thema speelt in jouw leven? Neem dan deel aan deze thema opstellingenavond. We zullen de avond starten met een korte inleiding en een paar ervaringsgerichte oefeningen. Daarna is er ruimte voor opstellingen. Ook deelnemers zonder ervaring met opstellingenwerk zijn van harte welkom.

Opstellingen thema avond: Afstand en nabijheid
Wanneer: maandag 8 oktober 2018
Waar: Marijkeweg 22, 6709 PG Wageningen
Tijd: 19.30 – 22.00 uur
Begeleiding: Jenny Kieskamp en Jan Gunther , even voorstellen >>
Vergoeding: € 25,00

Inschrijven>>

Interactieve lezing Waardengestuurd werken

Het verborgen wensenlijstje

Sommige mensen besteden meer aandacht aan het maken van een Sinterklaasverlanglijstje of het uitzoeken van hun droomvakantie dan dat ze stilstaan bij wat voor hen belangrijk is in het werk. Hierdoor checken mensen onvoldoende of het bestaande werk nog wel genoeg voldoening geeft en inspireert. Of vergeten mensen zich af te vragen of die veel belovende nieuwe werkplek op de lange termijn echt bij hen past.

Match

Om een goede match te hebben met je (toekomstige) functie en werkplek is het de moeite waard om je drijfveren en waarden te onderzoeken. Dit kun je als medewerker zelf gaan oppakken. Door je bijvoorbeeld af te vragen wat in je werk maakt dat je blijft? Zijn dat de inhoudelijke uitdagingen die er steeds weer op je pad komen? Het contact met klanten of collega’s dat belangrijk voor je is? Of is dat bijvoorbeeld dat je merkt dat je met je creatieve oplossingsgerichte kant daadwerkelijk iets bijdraagt aan de verbetering van processen?

Voor leidinggevende of HRM medewerkers loont het om in gesprekken met medewerkers aandacht besteden aan wat mensen werkelijk drijft en wat belangrijk is voor hen. Zo kun je zaken op een diepere laag bespreekbaar maken, en tijdig signaleren of medewerkers nog gemotiveerd en betrokken zijn.

Terugkerende conflicten als aanwijzing

Soms ontstaan er conflicten tussen medewerker en leidinggevende of tussen medewerkers onderling, die zich meestal om de zoveel tijd herhalen. In plaats van direct naar concrete pragmatische oplossingen te kijken is het zinvol om allereerst te onderzoeken waar de onderliggende waarden met elkaar in tegenstrijd zijn. Dat levert over het algemeen meer begrip, opening en de bereidheid om te zoeken naar oplossingen, op.

Interactieve lezing ‘waardengestuurd werken’

Medewerkers die aansluiting hebben bij hun persoonlijke waarden en drijfveren voelen zich op hun plek in de organisatie, zijn gelukkiger en presteren beter. Tijdens de interactieve lezing ‘waardengestuurd werken’ heb je de mogelijkheid om:

  • persoonlijke drijfveren en waarden te (her)ontdekken
  • leren hoe je waarden positief in kan zetten om de werksituatie van jezelf te verbeteren
  • hoe je de interactie tussen medewerker en organisatie kan verhelderen en bevorderen
    langdurige motivatie, werkplezier en inzetbaarheid van jezelf en anderen kan bevorderen.

Praktische informatie

Wanneer: woensdag 23 mei 19.30 uur
Voor wie: zowel medewerkers als leidinggevenden
Waar: Maan, training en coaching, Marijkeweg 22, Wageningen
Begeleiding: Jenny Kieskamp
Vergoeding: € 15,00
Aanmelding via het contactformulier

 

Thema opstellingenavond ‘De moed om te vertrouwen’

Ieder van ons heeft zowel positieve als negatieve ervaringen met het thema vertrouwen. De één heeft moeite om anderen te vertrouwen en vertrouwt alleen nog op zichzelf. Een ander is misschien te gemakkelijk en geeft eindeloos vertrouwen ook als de signalen er niet meer naar zijn. Of je vertrouwt wel je collega’s maar op welke werkplek je ook komt het lijkt wel of je je leidinggevenden nooit kunt vertrouwen.

Naast onze recente ervaringen hebben we vanuit het verleden onbewust allerlei boodschappen van onze ouders, leraren en andere volwassenen meegekregen. ‘Nooit iets geloven voordat je het met eigen ogen gezien hebt, of ‘Vertrouw nooit een vrouw’, of ‘Het lijkt goed uitgepraat te zijn maar je weet: uiteindelijk is er toch wel weer iemand die een mes in je rug steekt’.

Negatieve ervaringen en boodschappen rondom vertrouwen leiden o.a. tot:

  • vinden dat je alles beter zelf kan doen of dat je moeilijk om hulp vraagt
  • je geleerd hebt om niet als eerste iets te zeggen of dat je zo wie zo maar beter niet het achterste van je tong kan laten zien
  • het gevaarlijk is om je kop boven het maaiveld uit te steken en dus presteer je liever gemiddeld en houd je resultaten voor jezelf in plaats van deze te laten zien en te delen
  • je graag eerst bewijs wilt voordat je vertrouwen geeft of voordat je een volgende stap durft te zetten

Verlang je naar:

  • wat meer initiatief nemen en minder behoedzaam zijn
  • meer op jezelf of op het leven durven vertrouwen
  • andere mensen meer toe laten
  • een nieuw stap zetten

De thema opstellingenavond De moed om te vertrouwen, wanneer: donderdag 31 mei van 19.30 tot 21.30 uur in Wageningen, begeleiding Jenny Kieskamp.
Ervaring met opstellingenwerk is niet nodig. De avonden zijn bedoeld om te inspireren en inzichten op te doen. Er is ruimte om een vraag in te brengen en het is ook mogelijk om ‘alleen’ als representant mee te doen. Vergoeding € 25,00 opgave via het contactformulier

Meer lezen over De moed om te vertrouwen: zie blog

 

De moed om te vertrouwen

Wie eerst?

Een manager van een middelgroot bedrijf voert een kennismakingsgesprek met de nieuwe teamleider die o.a. een inhoudelijke rol gaat vervullen binnen zijn afdeling. Het gesprek verloopt helaas stroef. De manager concludeert dat hij eerst wel eens wil zien hoe de teamleider zich gaat opstellen en of hij het waar gaat maken. Als de manager een paar weken de teamleider nog eens spreekt zegt de teamleider op zijn beurt: ‘dat was een vervelend gesprek en ik weet nog niet of ik jou wel kan vertrouwen’.

En zo wacht iedereen op een ander. Het wordt bijna een spel, wie durft als eerste openlijk de ander vertrouwen en ruimte te geven? Zelf heb ik als trainer, coach een aantal keren onvoorwaardelijk vertrouwen van een opdrachtgever ervaren. In die situaties krijg ik vleugels, neem ik van harte verantwoordelijk voor mijn taak en voel ik aangemoedigd om mijn kwaliteiten vrij-uit in te zetten. En is dat niet precies wat we graag van medewerkers willen?

De beweging van controle naar vertrouwen

Vertrouwen, en daarmee ook het loslaten van controle, lijkt op dit moment één van de belangrijkste thema’s in organisaties te zijn. Mensen vertellen me over hun behoefte om meer vanuit vertrouwen, in verbinding en vanuit oprechte drijfveren en kwaliteiten te willen werken. Dat het niet meer vervullend is om dingen te doen vanuit platgelopen paden of omdat iemand anders het simpelweg oplegt. Medewerkers willen weten waarom iets belangrijk is, zelf nadenken en eigen verantwoordelijkheid, zonder onmiddellijk teruggefloten te worden. Leidinggevenden die verwachten dat anderen klakkeloos doen wat zij zeggen hebben het nu moeilijk. Zij zullen helder moeten uitleggen waar de organisatie naar toe beweegt, en welke plek en bijdrage iedereen daarin heeft, passend bij de kwaliteiten en drijfveren van de medewerkers. En minstens net zo belangrijk: medewerkers hebben ruimte en vrijheid nodig om eigen keuzes te kunnen maken. Zodat ze zelf kunnen bepalen hoe ze hun doelen gaan halen. Anderzijds kunnen medewerkers niet meer verwachten dat leidinggevenden alle problemen voor hen oplossen en nemen we gelukkig eindeloos geklaag en onterechte excuses niet meer al te serieus. En is het niet meer dan logisch dat een organisatie verwacht dat er heldere afspraken gemaakt worden over verwachtingen en resultaten. Want werken vanuit vertrouwen gaat hand in hand met verantwoordelijkheid geven en nemen.

Het is niet meer dan logisch dat het komen tot ‘werken vanuit vertrouwen’ gebaat is bij persoonlijk contact. Daadwerkelijk geïnteresseerd zijn wat een ander drijft en verwacht, het uitwisselen van wat goed gaat als ook van waar verbeteringen mogelijk zijn. Een leidinggevende die zichzelf goed kent en openlijk zijn eigen ideeën en gevoelens durft te delen heeft daarbij een duidelijke voorsprong.

Onszelf vertrouwen

Het nadenken over hoe we een ander vertrouwen of vertrouwen ontvangen is één ding, het wordt spannender als we onszelf de vraag stellen: in hoeverre vertrouw ik op mezelf? Wanneer heb ik voor het laatst tijd genomen om mezelf eens af te vragen wat ik werkelijk belangrijk vind en hoe ik mijn tijd door wil brengen? Ben ik eerlijk tegen mezelf als ik kijk hoe tevreden ik ben met het werk dat ik doe? Of loop ik al weer een hele tijd rond op de automatische piloot. En als ik dan de stem van mij hart hoor of de stem in mijn hoofd, heb ik dan de moed om daar werkelijk naar te luisteren en stappen te zetten om mijn verlangen te volgen? Of laat ik mijn keuzes vooral afhangen van wat anderen vinden? Als ik bepaalde doelstellingen formuleer kan ik dan van mezelf op aan dat ik daar wekelijks tijd en aandacht aan besteed? Of eindig ik weer op de bank voor de tv, want dan hoef ik geen initiatief of verantwoordelijkheid te nemen of kan ik dat probleem nog even uitstellen in plaats van na te denken over een oplossing. Ga ik liever eindeloos vergaderen in plaats van daadwerkelijke verbeteringen voor de afdeling te organiseren. Zijn er in mijn hoofd genoeg redenen om mezelf te sussen en goed te praten dat ik deze week opnieuw te weinig in sporten en ontspanning heb geïnvesteerd. Ofwel kan ik van mezelf op aan?

Loslaten

Als we steeds vaker de moed vinden om te vertrouwen en onze diepste drijfveren en verlangens volgen dan kan dat niet zonder loslaten. Loslaten van bijvoorbeeld oude zekerheden als ‘als ik hier blijf werken dan weet ik tenminste wat ik heb’ want het werk vervult niet meer maar de collega’s zijn wel gezellig. Of: ‘ik hoef nu maar tien minuten te fietsen en bij een nieuwe baan weet je dat maar nooit’. In het laatste geval zijn we mogelijk ook iets teveel in onze comfortzone beland, dat we het gewoon vinden om niet te veel te moeite te doen. Terwijl …. ga maar eens een stuk tegen de harde wind in over de dijk fietsen, een nog niet helemaal vast omschreven nieuwe taak aan, de lastige klant bellen met het vertrouwen dat het misschien toch iets op gaat leveren… als je daar mee bezig bent zou je wel eens meer energie en vervulling kunnen ervaren dan wanneer je blijft waar je bent. Zekerheid, controle, veiligheid lijken aantrekkelijk maar houden ons meestal klein en in de slaapstand.

Hoe kun je daar een beetje los van komen? Onze behoefte aan zekerheid en controle wordt minder belangrijk als we genoeg duidelijkheid in ons leven weten te creëren (wat belangrijk voor ons is), daar zoveel mogelijk naar leven en veranderingen maken door kleine stappen te zetten.

Een ander iets om los te laten is, is het idee dat alles altijd perfect moet gaan. Nieuwe wegen bewandelen kan niet zonder kleine experimenten zodat je kan ervaren wat het nieuwe je oplevert en zodat je onderweg kan bijsturen.

Actief aan de slag met het thema Vertrouwen:

  • Interactieve lezing ‘Waardengestuurd werken’ op woensdag 23 mei 19.30 uur in Wageningen
  • Opstellingenbijeenkomst ‘De moed om te vertrouwen’, donderdag 31 mei 19.30 in Wageningen
  • Coachend leidinggeven vanuit vertrouwen: van controle naar loslaten, in company of individueel